In the starry sky and moonlit night of June 95 we left for Qasr-e Qand nature, warm breeze blowing that works "Lyvare" bit which emerges. With MR Sediqi raisi, the head teacher, Naser Raisi, Mohammad Anwar Blida, Anwar al-Zayn al-Din, Ahmdblvch bug, artist and honored guests of Tehran's city Murad Baloch, headed "jakandare" we. "jakandare" is involved in recreation area on the south side of the central part of Qasr-e Qand the art of men like spring, is in ferment. "Mohammad Karim Salah Zahi" string master of "serous" and "Nawab Salah Zahi" clawed string "Tnboorak", along with a pretty loud, "Murad Baloch" and "Svaloke Baloch", double the serenity of the moonlit night. Bow "serous" that will descend on the tar and notes "Tnboorak" moans of the wounded "serous" "shellege". ashar romantic bath ceremony and festivities friends in high places and Kia hundred and hoses and "TOOTA Nellie" if they have been awakened from sleep pereial. where ... "TOOTA Nellie" "TOOTA Nelly" Domestic

ز دست ناکسان هرگزننالم...هرچه با من کرد، آن آشنا کرددر کوچه های پریشانی،قدم زدن چه سخت است! وقتی که تمام ارث و میراث زمینی ات قلم و کاغذی بیش نیست، چه جای ایستادن است.قدم زدن و قلم بر پشت گوش انداختن و با سوت سکوتی همراه شدن، تا آنجا که گوش آدم از آن همه سکوت به درد آید.قدم زنان و با کوله باری از غم و اندوه روزگاران در خم کوچه های دلتنگی گرفتار شدن حس مبهمی دارد.حسی از جنس تنهایی و غربت!غم روی زرد کن بینوایانی که این روزها دیگر از مد رنگرزی افتاده است دیگر مجال آب و لعاب پیدا نمی کند.از درد گفتن برای مردمی که با الفبای درد انس گرفته اند برای ابراز حتی تلنگری

کیست پیغام من به شهر مسکوتان بردز اینجا پیش بدان مردان سخندان بردبرای اولین بار، سال دوم دبیرستان دیدمش!از فنوج آمده بود!آوازه ی دبیرستان خاتم تا آنجاها هم در اهتزاز بود.پسری نحیف با قدی تراشیده و صورتی لاغر و پوستی روشن، شاید اولین مشخصه های ظاهری اش بود که به نظر میرسید.در تیم کلات بازاری ها،تیم عبید و یحی درزاده اینها فوتبال بازی می کرد.فرق سرش باز و موهای آغشته به روغنش از فرقش آویزان بود!در فوتبال ضربه تیپایش به توپ، مشخصه ی اصلی سیاق بازی اش بود!خوش برخورد و خوش مرام و البته خوش تکنیک!روزها گذشت و رابطه ی دوستی اش بیشتر و بیشتر می شد و دوست خوبی ب

دلم تنگ است!دلم تنگه آن حال و هوای روزهای با تو بودن است!بیا و دوباره زندگی را بر من بینوا دیکته کن!بیا و دوباره بر من تشریفاتی کن، آمدنت را...!باتو انگار تو بهشتم،با تو پرسعادتم من،دیگه از مرگ نمیترسم، عاشق شهادتم من...!با یاد تو دارم جان می گیرم و یاد و خاطره ات تنها دلخوشی این روزهایم است که نیروی سرشاری به من می بخشد!من تمام سرزمین قلبم را وقف تو میکنم تا در آن مدرسه ی عشق را بنا کنی! اسم ها زیادند و هرآنچه از اسم نیک است تو صاحب تمام اسماالحسنی دنیایی! و چه زیبا شعله های افروخته درون قلبم به سمت تو در حرکت اند.روشن و افروز به طرفت گام برداشته اند تا ناز ط

زوزه های باد خزان کم کم دارد جان می گیرد!رنگ ها بیرق خودنمایی شان را پایین کشیده اند و زرد و نارنجی، به تنهایی روزگارشان را سپری می کنند.غروب های دلگیر کننده و روزهای کوتاه و بریده شده، و غم های هجران و جدایی، دمار از روزگار انسان در می آورد...!غروب جمعه ها،که غمی بر دلها می نشاند،وقتی با پاییز مصادف می شود ملال خاطرات غم و هجران و جدایی را ارمغان دل هر رهگذر می کند.پاییز بهاریست که سیلی های هجران روزگارش را تباه کرده است.با وجود تمام آزرمی که دارد از دست نا مردمی ها، اما مهر را هدیه می دهد و با آذر اخگر گونه اش در سرمای استخوان سوز خزان، گرمی و طراوت را با